ΠΑΛΑΜΑΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ (1891-1959)

  • Εκτύπωση

Ποιητής και κριτικός, γιος του Κωστή Παλαμά. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε οικονομικές και εμπορικές επιστήμες στην Ελβετία και στην Αγγλία. 


Σε ηλικία δεκάξι χρονών εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Τα πρώτα τραγούδια (1907). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα μετά τις σπουδές του στο εξωτερικό διορίστηκε στην Εθνική Τράπεζα. Εξακολούθησε, ωστόσο, το λογοτεχνικό γράψιμο κι εκτός από τα δημοσιεύματά του σε έντυπα της εποχής κυκλοφόρησε και τ’ ακόλουθα βιβλία: Τα τραγούδια του Λοριάνου (1912), Η Φοινικιά (1912), Ο ποιητής Ι. Ν. Γρυπάρης (Δοκίμιο 1920) και Ίων Δραγούμης (Κριτικό δοκίμιο, 1921). 

Ακόμη μετάφρασε την Ιφιγένεια του Ζαν Μωρεάς που παρουσιάσθηκε από το θίασο Κοτοπούλη, και πολλά ποιήματα ?γγλων ποιητών, όπως του Κητς, του Έμερσον, του Μπράουνιγκ και άλλων. Μετά το θάνατο του πατέρα του επιμελήθηκε την επανέκδοση πολλών ποιητικών συλλογών του. 

Η ποίηση του Λεάνδρου Παλαμά δε φτάνει βέβαια στα κορυφώματα εκείνης του πατέρα του, διαθέτει όμως μια λυρική ευαισθησία και μια δεξιοτεχνία, απόλυτα προσαρμοσμένες στην παράδοση. 

Πηγή:

  • Βιογραφική εγκυκλοπαίδεια Ελλήνων Λογοτεχνών, Σύνταξη-επιμέλεια ύλης: Δ. Π. Κωστελένος, εκδ. Κ. Παγουλάτου, Αθήνα 1974.

 

 

 

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία χρήσης σας. Χρησιμοποιώντας αυτή την ιστοσελίδα αποδέχεστε τους όρους μας. Όχι, θέλω να μάθω περισσότερα.