ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ (1929- )

Γεννήθηκε το 1929 στη Γουριά Μεσολογγίου. Τέλειωσε την Παλαμαϊκή σχολή της Ιερής Πόλης και εν συνεχεία πήρε πτυχίο Παντείου και Νομικής (Πολιτικών Επιστημών) καθώς και πτυχίο Βυζαντινής Μουσικής. 


Το 1948-50 υπηρέτησε ως υπάλληλος στη Βουλή των Ελλήνων και το 1955 διορίστηκε μόνιμος υπάλληλος στο Υπουργείο Εργασίας. Υπηρέτησε επίσης στα Υπουργεία Κοινωνικών Υπηρεσιών και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Είναι ιδρυτικό μέλος στη Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Δ.Ε.Ε.Λ.) και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) από το 1984 και μέλος στην Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ.). Τέλος, είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας LUTECE των Παρισίων από το 1982. 

Έργα του: Ποίηση: Aλικα Τριαντάφυλλα (Αθήνα 1981, β΄εκδ. 1983), Στων ονείρων τη χαίτη (Αθήνα 1982, β΄εκδ. 1987), Πνοές Μαϊστραλιού (Αθήνα 1983, β΄εκδ. 1987), Φύλλων θροϊσματα (Αθήνα 1992), Πηγής Κελαρύσματα (Αθήνα 1992). 

Πεζογραφία: Θέρμο-Προυσός-Αργοστόλι (Ταξιδιωτικό, Αθήνα 1988), Μικρή προσωπική πεζογραφική Ανθολογία (τόμος Α΄: πεζοτράγουδα κ.λ.π., Αθήνα 1989), Μικρή προσωπική πεζογραφική Ανθολογία (τομ. Β΄: Διηγήματα, Δοκίμια, Ταξιδιωτικά κ.λ.π., Αθήνα 1992), Μικρή προσωπική πεζογραφική Ανθολογία(τομ. Γ΄: αφηγήματα, φιλοσοφήματα, κριτικές μελέτες κ.λ.π., Αθήνα 1997). 

Έχει δε αρκετά ανέκδοτα ποιήματα καθώς και πεζογραφήματα (άρθρα, διηγήματα, αφηγήματα, δοκίμια, μυθιστόρημα κ.λ.π.), πολλά από τα οποία έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας και της Επαρχίας. 

Ποιήματά του περιέχονται σε πολλές Ανθολογίες: «Πολύπτυχον», «Ανθολογία του ‘‘ΔΑΥΛΟΥ’’», «ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟΝΑΛ: Ηλία Πολύδωρα», Ποιητική Ανθολογία Μιχ. Σταφυλά (περιοδ. Πνευματική Ζωή) Ανθολογία Π.Ε.Λ. κ.λ.π. 

Το όλο μέχρι τώρα έργο του έτυχε ευμενέστατης κριτικής στο εσωτερικό με προεξάρχουσες κριτικές στο εξωτερικό του Γάλλου Ελληνιστή Gaston Henry Aufrere. (Δουνκέρκη) του Γερμανού Horst Westrom (Οβερχάουζεν), του Έλληνα διανοούμενου στην Πολωνία Νίκου Χατζηνικολάου και της Προέδρου του «Πνευματικού Πρακτορείου» του Γιοχάννεσμπουργκ κας Ντόλλης Νταλκά. Διακρίθηκε με βραβεία στην πατρίδα μας και στο εξωτερικό (Παρίσι, Γιοχάννεσμπουργκ). 

Τέλος, το 2001 ο Διονύσης Χατζίδης εξέδωσε για το έργο του το δοκίμιο με τίτλο «Ο Μεσολογγίτης ποιητής και πεζογράφος Γιώργος Τριανταφύλλου». 

«Ανήκει στους πνευματικούς ανθρώπους που νοιάζονται για τους συνανθρώπους και συμπάσχει μ’ αυτούς. Αγαπά την ειρήνη και την αγάπη στον κόσμο. Αγαπά τις Αρετές και τα Ιδανικά της φυλής μας. Αγαπά την Ελλάδα και τιμά τον πολιτισμό και τους αγώνες για λευτεριά των προγόνων μας.
 

Γνήσιος απόγονος της Μεσολογγίτικης γης κι’ αυτών το αίμα τρέχει στις φλέβες του. Κι αισθάνεται, Καψάλης, Παλαμάς και Μαλακάσης. Το πνεύμα τους και ο ήλιος της Ελλάδας λάμπει ψηλά και μέσα του και τραγουδά στους στίχους του τον Θεό, τον άνθρωπο, τους ήρωες και την παγκόσμια Αγάπη. Ήλιος άσβηστος η Χώρα του κι’ ήλιος πνευματικός και Μύστης ο Χριστός φωτίζουν τη ζωή και τις εμπνεύσεις στο δημιουργικό του πνευματικό έργο»
 1. 

«Δεν σε προβληματίζει το έργο του, ούτε σε σπρώχνει σε ανορθόδοξες λύσεις, γιατί η σύλληψη και η δομή του έργου του είναι πεντακάθαρη και την χαίρεσαι στην απλότητα της παρουσίασής της. Ένα βαθύ πατριωτικό αίσθημα και μια χριστιανική πίστη συμπορεύονται μέσα στο φυσιολατρικό πλαίσιο για να μας δώσει τις συγκλονιστικές βιωματικές του καταστάσεις που εικονικά προβάλλονται μέσα μας, πλημμυρισμένες από φως αλήθειας. Είναι κάπως δύσκολο να ξεχωρίσεις από το πλούσιο έργο του κάτι και να ειπείς πως τούτο είναι αριστούργημα και ένα άλλο όχι, γιατί όλα το καθένα χωριστά αποτελούν έναν ολοκληρωμένο κύκλο ομορφιάς που το φως που βγαίνει από μέσα του σου δίνει όλες τις διαστάσεις, της καλής ποίησης που γεννιέται σε μια καλή ώρα στην ώρα της σύλληψης και της πραγμάτωσης»
 2.


1 Κουάριος, Περιοδικό Λόγου και Τέχνης, Αθήνα 2001, έτος 8ο, τευχ. 23ο-24ο.
2 Νίκου Α. Στασινόπουλου: «Γιώργου Τριαναταφύλλου ?λικα Τριαντάφυλλα», Εφημερίδα Ο Αιγιώτης. 

ΣHMEIΩΣH: Το κείμενο αυτό είναι παρμένο από το βιβλίο «ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΛΙΝΜΟΘΑΛΑΣΣΑΣ» που εκδόθηκε από την Παπαχαραλάμπειο Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπάκτου το 2002. 

 

 

 

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία χρήσης σας. Χρησιμοποιώντας αυτή την ιστοσελίδα αποδέχεστε τους όρους μας. Όχι, θέλω να μάθω περισσότερα.