ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥ Ι. (ΠΑΠΑ)ΧΡΗΣΤΟΣ

κείμενο: ΝΙΚΟΛΑΟΣ Μ. ΤΡΙΨΙΑΝΟΣ

 Η ζωή του 

Ο Πρωτοπρεσβύτερος (Παπα)Χρήστος Ιωάννου Παπαχρίστου γεννήθηκε στη Δορβιτσά Ναυπακτίας το 1905. Η μητέρα του ήταν αδελφή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού Παπανδρέου. Αδελφός του ήταν ο μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνός Παπαχρίστου. Αποφοίτησε από τη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία. Υπηρέτησε ως εφημέριος στην Αθήνα και στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής και ως δάσκαλος στην Κυδωνιά Ναυπακτίας και σε ελληνικά σχολεία των Η.Π.Α. Από το 1936 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη ως ιερέας και μέχρι το θάνατό του το 1987 δεν έπαψε να παροτρύνει με τα πατριωτικά του κηρύγματα τους Έλληνες της Αμερικής να υποστηρίζουν τις πρωτοβουλίες του για βοήθεια προς τη μητέρα – πατρίδα, ιδιαίτερα κατά τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου πολέμου. Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δορβιτσά, έστειλε πολλές χιλιάδες δολάρια για κοινωφελή έργα. Το 1963, με υπόδειξη του Εθνικού Ιδρύματος, ο βασιλιάς Παύλος του απένειμε το Βασιλικό Εύσημο και η Ναυπακτιακή Αδελφότητα της Νέας Υόρκης τον ανακήρυξε επίτιμο μέλος της. 

Το έργο του

  1.  Σύγχρονος ελληνική τραγωδία (δακτυλογραφημένο), Nashua, N. H., 1936, σσ. 28,Τα συντρίμματα της Μικρασιατικής καταστροφής,
  2. Το μαρτύριον της αρρεβωνιασμένης, Δράμα εις πράξεις τρεις (δακτυλογραφημένο), Nashua, N. H., 1936, σσ. 41,
  3. Τα Μεγάλα Σφάλματα των Γονέων, Κοινωνικόν Δράμα, [1936;],
  4. Νέα Σχολική Ανθολογία, Δράματα, Διάλογοι, Κωμωδίες, Μονόλογοι και Ποιήματα, παρμένα όλα από τη ζωή του Ελληνισμού της Αμερικής, [1936;],
  5. Ελληνικοί παλμοί, Σχολικά ποιήματα για τα Ελληνόπουλα της Αμερικής, Πρόλογος Σήφη Γ. Κόλλια, καθηγητού Θεολογίας, Νέα Υόρκη, 1951, σσ. 86 και
  6. Ελληνικό παιδικό θέατρο, αριθμός 1, 2 και 3, Διάλογοι, ποιήματα, ομιλίες και τραγούδια για σχολικές γιορτές για τα Ελληνόπουλα του εξωτερικού, Νέα Υόρκη 1940 και 1941 - 1981, [1981, 1983], σσ. 189, 191 και ___.

 

Τα Συντρίμματα της Mικρασιατικής Kαταστροφής


[Σύγχρονος ελληνική τραγωδία (δακτυλογραφημένο), Nashua, N. H., 1936, σσ. 28] 

Πρόκειται για πολυπρόσωπο διαλογικό θεατρικό έργο δομημένο σε τέσσερις πράξεις. 
Η πρώτη πράξη αποτελείται από 3 σκηνές, η δεύτερη και η τρίτη από 6 και η τέταρτη από 5 επιμέρους σκηνές. Στο κείμενο περιλαμβάνεται και Το τραγούδι των Αρραβώνων, που, όπως σημειώνει ο Χρήστος Παπαχρίστου, «Τραγουδείται όπως το Γελεκάκι».
Χαρακτηριστικό είναι το σύντομο εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα στο εσώφυλλο της δακτυλογραφημένης έκδοσης: 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ



Αφ’ ενός μεν η αδιαφορία την οποίαν δεικνύουν πολλοί γονείς διά την τύχην των παιδιών των, και η αδιαφορία που δεικνύουν πολλά παιδιά προς τας υποχρεώσεις τας οποίας φέρουν απέναντι των γονέων των, και αφ’ ετέρου η ανερμήνευτος ροπή και τάσις των διευθυνόντων τας τύχας των διαφόρων λαών, προς τον καταστρεπτικόν αγώνα όστις ονομάζεται πόλεμος και όστις μετατρέπει τον Κοινωνικόν παράδεισον εις πραγματικήν κόλασιν, και βυθίζει εκατομμύρια ολόκληρα ανθρωπίνων υπάρξεων εις το πένθος και την απόγνωσιν, με εξηνάγκασαν να γράψω το παρόν έργον, το οποίον παρουσιάζει αφ’ ενός μεν την οικογενειακήν ευδαιμονίαν, αφ’ ετέρου την μετατροπήν αυτής εις ερείπια, εξ αιτίας του πολέμου, ίνα μελετώντες αυτό, γίνωμεν σημαιοφόροι της Κοινωνικής ειρήνης και της συμφιλιώσεως των ανθρώπων, εκ της οποίας θα πηγάση η πραγματική ευδαιμονία των λαών. 

Τα κύρια πρόσωπα του θεατρικού αυτού έργου είναι τα ακόλουθα 15: Πατέρας – Κος Οικονόμου, Μητέρα – Κα Οικονόμου, Γρηγόρης – υιός των, Πολυξένη, Χαρίκλεια, Βασιλική – θυγατέρες των, Κανελής, Κα Κανελή – Συμπέθεροι του κ. Οικονόμου, Αναστασία – Κόρη του κ. Κανελή, Κώστας, Παναγιώτης, Ανδρέας – Εξάδελφος του Γρηγόρη, Βαγγέλης, Χαράλαμπος, Λεωνίδας – Κουμπάροι του Γρηγόρη. 
Η υπόθεση του έργου είναι συνοπτικά η εξής: Ο Γρηγόρης Οικονόμου, γόνος μιας πλούσιας αγροτικής οικογένειας του χωριού παντρεύεται την Αναστασία πριν αναχωρήσει ως επίστρατος για το Μικρασιατικό μέτωπο. Μετά την κατάρρευση του μετώπου, την καταστροφή και την ανταλλαγή των αιχμαλώτων εξακολουθεί να θεωρείται αγνοούμενος. Οι γονείς του Γρηγόρη, έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για επιστροφή του γιου τους, παντρεύουν τη νύφη τους Αναστασία. Ο Γρηγόρης επιστρέφει ύστερα από χρόνια, όταν ο πατέρας του έχει πεθάνει, δεν αναγνωρίζεται ούτε από τη μητέρα ούτε από τις αδελφές του και αποκαλύπτει την ταυτότητά του στη μητέρα του, η οποία πεθαίνει από συγκοπή. Τελικά, αναγνωρίζεται από την Αναστασία που καλείται στο σπίτι και η οποία καταρρέει ψυχολογικά. 
Ενδεικτική του περιεχομένου του θεατρικού κειμένου είναι και η ΑΦΙΕΡΩΣΙΣ του συγγραφέα Χρήστου Παπαχρίστου: 
Το έργο μου, παρμένο από τα αγνά Ελληνικά ΗΘΗ και ΕΘΙΜΑ, αφιερώνω στις πονεμένες ψυχές, που υπήρξαν θύμα των διαφόρων πολέμων

Το Μαρτύριον της Αρρεβωνιασμένης


[Δράμα εις πράξεις τρεις (δακτυλογραφημένο), Nashua, N. H., 1936, σσ. 41] 

Το δραματικό θεατρικό αυτό έργο αποτελείται από τρεις πράξεις με εννέα, εννέα και οχτώ σκηνές αντίστοιχα. 
Αναζητώντας τις πηγές της έμπνευσης του Χρήστου Παπαχρίστου, ας αφήσουμε τον ίδιο να μας μιλήσει με το κείμενο που προτάσσει στο έργο: 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ



Η ηθική χαλάρωσις η οποία παρουσιάσθη τα τελευταία έτη εις την ανθρωπότητα, εκ του ότι η νεωτέρα γεννεά ωθουμένη πολλάκις και υπό των μεγαλειτέρων, ηθέλησε να εύρη την ευτυχίαν μακράν των ηθικών επάλξεων, βυθισμένη εις τον βόρβορον της ακολασίας και της διαφθοράς, μη σεβομένη την ιερότητα του Μυστηρίου των αρραβώνων και αυτής της στέψεως ακόμη, θεωρούσα αυτά ως απερχαιομένους δεσμούς της ανθρωπίνης ελευθερίας, με εξηνάγκασαν να συγγράψω το παρόν έργον, εις το οποίον παρουσιάζω αφ’ ενός μεν την αρμόζουσαν στάσιν την οποίαν πρέπει να τηρή μία κόρη απέναντι του Μυστηρίου των αρραβώνων και τα αγαθά τα οποία προκύπτουν εξ αυτής, και αφ’ ετέρου τα δόλια και πονηρά τεχνάσματα, τα οποία μεταχειρίζονται μερικές γυναίκες ποτισμένες με το δηλητήριον του φθόνου και της ζηλοτυπίας, διά να παραπλανήσουν μίαν κόρην αρραβωνιασμένην, η οποία διατηρεί μέσα εις την ψυχήν της άσβεστον το πυρ της αγάπης και της αφοσιώσεως προς το πρόσωπον το οποίον ηρραβωνίσθη, ίνα μελετώντες αυτό γίνωμεν σημαιοφόροι της διαιωνίσεως των αγνών Ελληνικών ηθών και εθίμων, επί των οποίων είναι θεμελιωμένη η πρόοδος και η ευημερία του ανθρώπου

Και στο δεύτερο αυτό θεατρικό έργο του Χρήστου Παπαχρίστου τα κύρια πρόσωπα είναι τα παρακάτω 15: Ανδρέας, Μπαρπα Πέτρος, Γιάννης – Καφφεντζής, Γεώργος – Ξάδελφος του Ανδρέα, Κώστας, Δημητράκης – Αδελφός του Ανδρέα, Ταχυδρόμος, Σταυρούλα – Αρρεβωνιαστικιά του Ανδρέα, Μητέρα – Της Σταυρούλας η μητέρα, Γιάννενα – Του Ανδρέα η μητέρα, Αντώνης – Θείος του Ανδρέα, Βασίλενα, Α΄ Γιατρός, Β΄ Γιατρός, Χωρικός. 
Ας παρακολουθήσουμε όμως την υπόθεση του θεατρικού έργου: 
Ο Ανδρέας, που είναι αρραβωνιασμένος με τη Σταυρούλα, αναζητά μια καλύτερη τύχη στην Αμερική, προκειμένου να παντρευτούν. Τα τρία πρώτα χρόνια στην ξενιτιά διατηρεί τακτική αλληλογραφία με τους δικούς του. Μετά τον τρίτο χρόνο παύει να δίνει οποιοδήποτε σημείο ζωής. Ύστερα από πέντε χρόνια και ενώ η Σταυρούλα δέχεται προξενιά για να παντρευτεί και η μητέρα του είναι ετοιμοθάνατη, επιστρέφει πλούσιος, διηγείται τις περιπέτειές του στην αφιλόξενη Αλάσκα, όπου με άλλους Έλληνες ανακάλυψε κοιτάσματα χρυσού, και παντρεύεται την πολυαγαπημένη και πιστή μέχρι τέλους στον αρραβώνα τους Σταυρούλα. 
Η ΑΦΙΕΡΩΣΙΣ του έργου είναι ενδεικτική του περιεχομένου και της στοχοθεσίας της συγγραφής του έργου: 
Το έργο μου αυτό, παρμένο από τα αγνά Ελληνικά ΗΘΗ και ΕΘΙΜΑ αφιερώνω στις ελληνοπούλες εκείνες που έμειναν πιστές στην πρώτη τους αρραβώνα και δε θέλησαν να βρουν αλλού την ευτυχία.
Όπως φάνηκε και από τη σύντομη απόδοση της υπόθεσης στόχοι του Χρήστου Παπαχρίστου στο Μαρτύριον της αρρεβωνιασμένης είναι η καταγραφή ηθών και εθίμων, η διατήρηση της ελληνικότητας στη γλώσσα, στα ήθη, στα έθιμα, καθώς και των δεσμών των ξενιτεμένων με τη Μητρόπολη, την Ελλάδα. 

Ελληνικοί Παλμοί


[Σχολικά ποιήματα για τα Ελληνόπουλα της Αμερικής, Πρόλογος Σήφη Γ. Κόλλια, καθηγητού Θεολογίας, Νέα Υόρκη, 1951, σσ. 86] 

Όπως αναφέρει ο συγγραφέας στη σελίδα του τίτλου πρόκειται για εβδομήντα εννιά (79) «Σχολικά ποιήματα για τα ελληνόπουλα της Αμερικής». Ως προς τη μορφή τους τα ποιήματα αυτά αποτελούνται από ομοιοκατάληκτους με πλεχτή ή ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία ιαμβικούς οχτασύλλαβους, εξασύλλαβους, πεντασύλλαβους, δεκασύλλαβους, ενδεκασύλλαβους, δεκατρισύλλαβους ή δεκαπεντασύλλαβους στίχους που εντάσσονται σε 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ή 10 στροφές. 
Το περιεχόμενο των Ελληνικών παλμών είναι σχολικό, εθνικό, όπως φανερώνει ο τίτλος της ποιητικής συλλογής, θρησκευτικό, αλλά και νοσταλγικό για την πατρίδα. 
Ο Σήφης Κόλλιας στον πρόλογο του βιβλίου επισημαίνει για την πρακτική αξία του συγκεκριμένου έργου: 
Ο Αιδεσιμώτατος κ. Χρίστος Παπαχρίστου έκαμε μια φιλότιμη προσπάθεια για το παιδί, μ’ άριστες προθέσεις, με πραγματικό εθνικό ενθουσιασμό στο δυσκολώτατο αυτό έργο και φιλοδόξησε ν’ ανοίξη δρόμο στον ποιητικό τομέα για ευρύτερη δουλειά. 
Οι «Ελληνικοί Παλμοί» του είναι αληθινά ελληνικώτατοι.
 
Γράφτηκαν με την ευγενική φιλοδοξία της συμβολής στη δημιουργία παιδικής βιβλιοθήκης, γιατί σαν Ιερέας και Δάσκαλος που είναι, πονάει το Ελληνόπουλο και γι΄ αυτό φιλότιμα, εδώ και χρόνια, έχει πάρει μέρος στο σκληρό αγώνα για τη μόρφωσι της προσφιλεστάτης μας Ελληνικής Νεολαίας της Αμερικής, που λαχταράει η ψυχή μας για κάθε πρόοδό της
.

Ας δούμε όμως κάποια χαρακτηριστικά ποιήματα του βιβλίου αυτού: 

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ 

Κάθε πουλάκι που πετά
απάνω στα κλαδάκια,
 
και το Θεό ευχαριστεί
μ’ ωραία τραγουδάκια,
 

Μοιάζει με το μικρό παιδί
που λέει την προσευχή του,
 
και το Θεό ευχαριστεί
βαθειά απ’ την ψυχή του.

(σ. 10)

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ 

Έλα Χριστέ μου μια στιγμή
εδώ στον κόσμο πάλι,
 
να κάμης την Ελλάδα μας
Ελεύθερη και πάλι.
 

Όπως σταυρώθηκες εσύ
σταυρώθηκε και κείνη,
 
κι’ όπως συ αναστήθηκες
ανάστησε και κείνη.
 

Είναι κακό, πολύ κακό,
 
να μένη σκλαβωμένη,
 
η χώρα που εφώτισε
όλη την Οικουμένη.
 
(1944)

(σ. 25)

 

ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ 

Στο αίμα είναι σήμερα
ο κόσμος βουτηγμένος,
 
κανένας άνθρωπος στη γη
δεν είν’ ευτυχισμένος.
 

Μικροί μεγάλοι τρέχουνε
με μάτια δακρυσμένα,
 
και με τον πόνο στην καρδιά
φωνάζουνε σε Σένα.
 

Στείλε Χριστέ μου άγγελο
να μας ελευθερώση,
 
να σταματήση το κακό
 
κι’ ειρήνη να μας δώση.

(σ. 51)

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ 

Πουλιά που ταξιδεύετε
και με χαρά πετάτε,
 
σταθήτε λίγο να σας ’πω
 
αν στην Ελλάδα πάτε.
 

Στην ώμορφη Πατρίδα μου
για μια στιγμή σταθήτε
δώστε της τους χαιρετισμούς
κι’ αυτά τα λόγια πήτε.
 

Εμείς τα Ελληνόπουλα
που ’δω στα ξένα ζούμε,
 
σε έχομε μεσ’ στην καρδιά
ποτέ δεν σε ξεχνούμε.

(σ. 55)

 

Ελληνικό Παιδικό Θέατρο, Αριθμός 1, 2 και 3


[Διάλογοι, ποιήματα, ομιλίες και τραγούδια για σχολικές γιορτές για τα Ελληνόπουλα του εξωτερικού, Νέα Υόρκη 1940 και 1941-1981, [1981, 1983], σσ. 189, 191 1] 

Το πρώτο βιβλίο της σειράς περιλαμβάνει εκατόν δεκατέσσερα (114) κείμενα, και το δεύτερο εκατόν πενήντα τέσσερα (154). Ανάμεσά τους υπάρχουν ποιήματα (77+125), διάλογοι (22+20), τραγούδια (4+5), ομιλίες (4+3), δραματάκια (3), σκετς (1+) και κωμωδίες (1+1) για τις σχολικές γιορτές των Ελληνόπουλων του εξωτερικού. 
Η σειρά των βιβλίων με τίτλο Ελληνικό παιδικό θέατρο, αριθμός 1, 2 και 3, έχει πολύ μεγάλη αξία για τη γλωσσική και πατριδογνωστική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων μαθητών των Δημοτικών Σχολείων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου ως γνωστόν η εκπαίδευση οργανώνεται από την Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Μάλιστα, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος σε εγκύκλιό του της 26ης Οκτωβρίου 1982 συνιστά ανεπιφύλακτα τους τρεις τόμους του Ελληνικού παιδικού θεάτρου, επισημαίνοντας σχετικά: 
Μόνος του, με δικά του έξοδα, εξέδωκε τα πειό πολλά έργα του ό π. Παπαχρήστου. Και τούτο γιατί πιστεύει πως κέρδος του είναι να ωφελήση και να οικοδομήση μια νέα γενεά με ελληνικούς παλμούς. Με καρδιά τόσο αισθαντική, που να χορεύη περήφανα και χαρούμενα κάτω από τα παιδικά στήθη. 
Συγχαίροντας και ευχαριστώντας τον π. Παπαχρήστου για το θαυμαστό στοχασμό του, για τον ωραίο στίχο του και τον πηγαίο λόγο του προς το παιδί, συνιστώ θερμά τα βιβλία του όλα στον παιδικό και το σχολικό μας κόσμο καθώς και στις σχολικές επιτροπές
.

Και ο Αντώνιος Λεονάρδος, Φιλόλογος - Γυμνασιάρχης Μεσολογγίου προλογίζοντας το δεύτερο τόμο τονίζει: 
Τα έμμετρα και τα πεζά του έργα, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του, είναι γεμάτα από την αγάπη προς την πατρίδα, στην οποία ψάλλει ενθουσιώδεις διθυράμβους. Όμως δεν παραλείπει και να ζωγραφίση με μελανά χρώματα την πικρία του για την περίοδο της ιταλογερμανικής κατοχής και να υποδείξη έστω και πλαγίως το μεγάλο χρέος των Εθνών προς τη μικρή αλλά τόσο φωτεινή Ελλάδα. 
Αλλά και η θρησκευτική, η οικογενειακή και η σχολική ζωή εξυμνούνται κατά τρόπον ζωντανόν με απλότητα και με πηγαίαν ειλικρίνειαν, χωρίς την πληθώραν των λογοτεχνικών ψιμυθίων, που δεν αφήνουν να διαφανή ολόφωτη η ομορφιά της ιδέας, που θέλει να καταστήση αισθητήν ο ποιητής

Ας δούμε όμως κάποια αντιπροσωπευτικά ποιήματα της σειράς, τρία από κάθε βιβλίο: 

ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ 

Οι βλαχοπούλες στα βουνά
τα πρόβατα βοσκούνε
και οι αντάρτες τους εχθρούς
τρέχουν και κυνηγούνε.
 

Στους βράχους και στις λαγκαδιές
έχουνε τα λημέρια,
 
και κυνηγούνε τους εχθρούς
με το σπαθί στα χέρια.
 

Έτσι θα γίνη η Ελλάς
όπως και πριν μεγάλη,
 
γιατί γνωρίζει να νικά
κάθε εχθρό στην πάλη.

(Αριθμός 1, σ. 21)

 

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ 

Εδώ εις την Αμερική
μας δίδουνε και δώρα,
 
στων Χριστουγέννων τη γιορτή
κάθε χρονιά σαν τώρα.
 
Όμως θα ήταν πιο καλό
να δίναν τέτοια δώρα,
 
σε όλα τα μικρά παιδιά
σε κάθε μία Χώρα.
 

Έτσι στον κόσμο τα παιδιά
χαρούμενα θα ζούσαν,
 
και το Θεό όπως και μεις
θα τον ευχαριστούσαν.

(Αριθμός 1, σ. 57)

 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ 

Τραγούδι που τραγουδιέται όπως το Μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά

Έλληνες της Αμερικής, που βρίσκεσθε δω πέρα,
 
Κρατήστε δω στην ξένη γη, Πίστη, Πατρίδα και Τιμή, Πίστη, Πατρίδα και Τιμή.
 
Αυτά τα ιδεώδη, ιδεώδη, αυτά τα ιδεώδη, ιδεώδη.
 

Αυτά που φέρατε εδώ, απ’ τη γλυκειά Πατρίδα,
 
όταν αναχωρήσατε, και πίσω κει αφήσατε,
 
και πίσω κει αφήσατε,
 
Τη μάνα πικραμένη πικραμένη, τη μάνα πικραμένη πικρα- μένη.
 
Και κάθεται και καρτερεί και βαρειαναστενάζει,
 
πέρασαν χρόνια και καιροί, κι’ ακόμα αυτή σας καρτερεί,
 
κι’ ακόμα αυτή σας καρτερεί,
 
Του κάκου περιμένει περιμένει, του κάκου περιμένει περι- μένει.
 
Αφού καθήσατε εδώ, πρέπει ν’ αδελφωθήτε,
 
Και δώστε όρκο ιερό, στης μάνας σας το χωρισμό,
 
στης μάνας σας το χωρισμό,
 
Να είστε αγαπημένοι αγαπημένοι, και όλοι ενωμένοι ενω- μένοι.

(Αριθμός 1, σ. 102)

 

ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΟΥ 

Όταν οι άλλοι σε μισούν, 
εσύ μην τους μισήσης,
 
ούτε ποτέ σου να σκεφθής,
 
για να τους αδικήσης.
 

Εάν μπορής, κάμε καλό
σ’ αυτούς που σε μισούνε,
 
και θάρθη μέρα που αυτοί
 
φίλοι σου θα γενούνε
.

(Αριθμός 2, σ. 31)

 

Η ΕΛΛΑΔΑ 

Να, η Ελλάδα στέκεται
λαμπάδα αναμμένη,
 
για να φωτίζεται μ’ αυτή
όλη η Οικουμένη.
 

Είναι πλασμένη απ’ το Θεό
τον Κόσμο να φωτίζη,
 
και το δενδρί της Λευθεριάς
με αίμα να ποτίζη
.

(Αριθμός 2, σ. 141)

 

ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ Η ΠΝΟΗ 

Όταν μπαίνω στο σχολείο
με τα άλλα τα παιδιά,
 
μια αφάνταστη ευτυχία
μου γεμίζει την καρδιά.
 

Κάθομαι και συλλογιέμαι
όταν είμαι μοναχό,
 
τι ’ναι εκείνο που με κάνει
ευτυχή μέσ’ στο σχολειό.
 

Και στη σκέψη μου επάνω
 
άκουσα κάποια φωνή,
 
να μου λέγη ότι είναι
 
των γραμμάτων η πνοή.

(Αριθμός 2, σ. 181)


Όπως φάνηκε από την παράθεση των έξι ποιημάτων της σειράς Ελληνικό παιδικό θέατρο, τα έργα αυτά του Αιδεσιμωτάτου Παπαχρίστου, καθώς και οι Ελληνικοί παλμοί δεν διεκδικούν ιδιαίτερες λογοτεχνικές δάφνες, αλλά διακρίνονται για την ωφελιμότητά τους στην καθημερινή διδακτική πράξη. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

  1. Χαράλαμπου Δημ. Χαραλαμπόπουλου,  , Εκδόσεις Συλλόγου Δορβιτσωτών Ναυπακτίας, [Αθήνα] 1980, σσ. 384-5, 389.Ναυπακτιακά Μελετήματα Α΄
  2. Τρύφωνα Ν. Χατζηνικολάου, …Η πατριωτική δράση των Ρουμελιωτών Αμερικής και Καναδά, Νέα Υόρκη 1988, σ. 313.

 

SUMMARY 

THE POET KOSTAS KARKATSOULIS FROM PERDIKOVRISI AND THE MIGRANTS VASSILEIOS ASIMAKOPOULOS, CHRISTOS PAPACHRISTOU



Kostas Karkatsoulis (Perdikovrisi Nafpaktias 1914 - Athens 1993) was a poet. He edited three collections of poems: Tou horiou kai tis patridas (Of village and Country), Horiana kai alargina (Rustic and Distant), Nihoi kai ahoi (Sounds and Echoes) and a collection of novels titled Perdikovrisiotika (Of Perdikovrisi). His works were influenced by his life, the Greek folk songs and the poet Kostas Krystallis. 
Vassilios Asimakopoulos (Victor Semos, Kato Hora Nafpaktias 1898 - Dallas Texas 1974) was a journalist, a correspondent of many newspapers in U. S. A., editor of «The Torch News» in Dallas, and a poet too. He edited six collections of poems: Kardias ereipia (Ruins of Heart), Ta psithirismata tou horiou mou (The whispers of my village), Anamniseis kai oneira (Memories and dreams), Apo ta oneira stin pragmatikotita (From the dreams to the reality), Anadromi (Retrospection) and I epistrofi mou stin Ellada (My return to Greece). His poems are about his village, love affairs, homesickness, memories of youth, the death, the loneliness and the national adventures. 
Reverend Christos Papachristou (Dorvitsa Nafpaktias 1905 - New York 1987) was a parish priest and teacher in churches and schools of Greece and the Greek Orthodox Archdiocese of North and South America. He wrote three tragedies: Ta syntrimmata tis Mikrasiatikis katastrofis (Human ruins of the greek destruction in Asia Minor), To martyrion tis arrevoniasmenis (The martyrdom of the engaged woman) and Ta megala sfalmata ton goneon (The parents’ great errors). Rev. Papachristou edited also five books for the students of greek primary schools in America: Nea scholiki anthologia (New school anthology), Ellinikoi palmoi (Greek vibrations), Elliniko paidiko theatro, arithmos 1, 2, 3 (Greek theatre for children, number 1, 2, 3). These books of Christos Papachristou contained poems, dialogues, songs, lectures, little dramas, sketches for school holidays and were very useful for daily teaching in the schools of North and South America. 

NICKOLAOS M. TRIPSIANOS


ΣHMEIΩΣH: Το κείμενο αυτό είναι παρμένο από τα Πρακτικά του Δ΄ Συμποσίου Nαυπακτιακής Λογοτεχνίας – Λόγιοι και Λογογράφοι Nαυπακτίας που έγινε στη Nαύπακτο (20-21-22 Oκτωβρίου 2000) και δημοσιεύθηκε στον IB΄ (2001) τόμο του περιοδικού «NAYΠAKTIAKA» της Eταιρείας Nαυπακτιακών Mελετών. 

 


 

 

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία χρήσης σας. Χρησιμοποιώντας αυτή την ιστοσελίδα αποδέχεστε τους όρους μας. Όχι, θέλω να μάθω περισσότερα.